Be the Star of your own career!

Europa stelde onlangs als doel om tegen 2020 75% van de bevolking tussen 20 en 64 jaar aan het werk te krijgen. Belgen moeten dan serieus uit de pijp gaan komen als je weet dat we in 2013 nog een percentage van 67% haalden.  Career & Age, een initiatief van het Europees Sociaal Fonds, publiceerde dan ook een white paper in samenwerking met Antwerp Management School over praktijken op organisatieniveau die een duurzaam beleid kunnen stimuleren. Je kan deze gratis downloaden via deze link. Verder vind je op hun website ook een Lifelong Employability Assessment tool. De toolbox die werd ontwikkeld, neemt je via een aantal keuzes in functie van je levensfase en de sector waarin je werkt mee naar concrete tips en tricks, modellen en praktijken die specifiek inzoomen op jouw situatie. Zo kan jij zelf bouwen aan je levensloopbaan.

Everyone needs to be in the driver seat of their career. Sustainable careers are a shared responsibility. Everyone has their role to play in making longer and happy, sustainable careers possible: the individual, the employer, the government, …

This video was made for the European Social Fund in Flanders by Sylvester Productions within the framework of the European Network Career & AGE, funded by the European Commission. More info on www.careerandage.eu.

De conferentie door de ogen van Tiffany, stagiaire bij VOV

Sinds september draai ik mee met de VOV-ploeg en wat een dolle rit is het al geweest! De pitstops zijn pure fun en Levensloopbaan was een droom om van zo dichtbij te mogen meemaken.

Om met mijn creativiteit een blijf te weten, heb ik mijn camera meegenomen naar de conferentie op 20 november. Eens benieuwd naar hoe een stagiaire Levensloopbaan heeft meegemaakt? Dit filmpje laat je de conferentie zien door mijn ogen!

Onderwijs van de toekomst

“The principal goal of education in the schools should be creating men and women who are capable of doing new things, not simply repeating what other generations have done; men and women who are creative, inventive and discoverers, who can be critical and verify, and not accept, everything they are offered.”  – Jean Piaget
Steve Wheeler schreef op zijn blogpost Looking Ahead over de strijd waar verschillende onderwijzers mee te kampen hebben.

     Aan de ene kant van het onderwijs heb je namelijk het louter informerende deel. Daar waar kinderen leren over vroeger, kennis meekrijgen van eerdere generaties. Leerkrachten zien het dan als hun taak om alles wat zij hebben meegekregen, weer door te geven aan hun leerlingen. Dit is ook vastgelegd in leerdoelstellingen en wordt geëxamineerd op het einde van het schooljaar.
     Aan de andere kant daarentegen, heb je het besef dat kinderen van nu voor andere uitdagingen staan dan die, die hun onderwijzers hebben uitgedaagd. In deze kant is het nog steeds van belang hen aan te leren over vroeger, maar vooral om hen zelf te laten ontwikkelen voor de toekomst. De school, en bij uitbreiding iedereen verantwoordelijk voor de ontwikkeling van het kind, moet hen vaardigheden aanleren die er voor zorgen dat ze met toekomstige uitdagingen om kunnen gaan. Dat is uiteraard heel moeilijk: hoe speel je in op latere veranderingen als je zelf totaal geen idee hebt wat te verwachten?

Volgens Steve Wheeler ligt hier het antwoord;

    “Learning through exploration, solving problems and creating things can and should replace the largely passive models of education from last century that tenaciously cling to our present school systems. Learning how to conform, work in a team and to follow instructions is one thing, but knowing how to explore, hypothesise, analyse problems and make decisions based on personal, creative instinct is entirely another. Learning how to invent new things, take risks and try out new ideas, to innovate and break out of the constraints of current ways of thinking will be increasingly expedient. Some would argue that you can’t teach these things in school, but you can certainly create environments that are conducive for their learning.” 

Waarom beginnende ondernemers falen in Work-Life Balance

BurnOutDeze vier zaken maken dat het moeilijk is voor beginnende ondernemers om het evenwicht tussen werk en privé te bewaren.

1. Geen rekening houden met de persoonlijke noden en leefsfeer van je werknemers

2. Niet tijdig genoeg inspelen op symptomen van burnout

3. Verantwoordelijk blijven bouwen op je werknemers

4. Negeren van mentale ziektes en stress

Lees het volledige artikel, geschreven door Heather R. Huhman op Entrepreneur.com, hier.

 

School in de wolken

 

Sugata Mitra

Sugata Mitra

Sugata Mitra, professor in pedagogische technologie, won in 2013 de TED Prize voor zijn “School in the Cloud” idee. School in the cloud is een leerlaboratorium dat hij in India wil oprichten voor kansarme kinderen. In het lab kunnen kinderen met zo weinig mogelijk supervisie en interventie aan de slag om te leren. Kinderen zijn namelijk van nature ontdekkers en exploreren graag in hun omgeving. Eenmaal ze zichzelf iets hebben aangeleerd, leren ze dit nieuwe gedrag aan hun vriendjes.

Deze methodiek is gebaseerd op Hole in the Wall, een vorm van leren die Mitra “ontdekte” toen hij een gat in de muur van zijn kantoor sloeg om er een computer te installeren voor het naburige sloppenwijkje. Kinderen die nog nooit eerder met computers in aanraking waren gekomen, konden zo in een veilige omgeving experimenteren. Ze leerden zichzelf al snel met de computer werken. Deze leervorm is gebaseerd op volgende hypothese:

The acquisition of basic computing skills by any set of children can be achieved through incidental learning provided the learners are given access to a suitable computing facility, with entertaining and motivating content and some minimal (human) guidance.

Mitra’s observaties worden verzameld onder de noemer Self-Organized Learning Environments of SOLEs. Mitra hoopt met het prijzengeld van TED Prize een breed SOLE-netwerk te maken dat een alternatief biedt voor de lagere school.

Wat denk je? Is SOLE een waardig alternatief voor de lagere school? Kunnen kinderen echt volwaardig leren op een zelfstandige manier? En hoe zou dit inspiratie kunnen bieden voor leren op de werkvloer?

Presenteïsme: een uitdaging als absenteïsme?

Zeven op de tien mensen gaan toch werken als ze eigenlijk ziek zijn. Dat blijkt uit een enquête van Securex, een bedrijf dat personeelszaken regelt voor andere firma’s. Vooral jongeren, hoger opgeleiden, bedienden en leidinggevenden werken al snel een dagje door wanneer ze zich niet goed voelen. Sommigen doen dat omdat ze met plezier gaan werken, maar ook de angst om de job te verliezen is soms een doorslaggevende factor.

Bekijk meer video’s van vtmnieuws op nieuws.vtm.be

Lees het volledige artikel op De Morgen, gepost op 11 november 2014 om 20u24.

Gedaan met overuren! Ga schaamtevrij naar huis op een degelijk uur.

Hamza Kahn beschreef voor 99U vier manieren om op tijd naar huis te gaan van je werk en vooral, waarom je je daar niet voor hoeft te schamen. 

In China en Japan bestaat het al: een woord voor “Dood door overwerk”.
Guolaosi is in China een echt probleem; het treft naar schatting 1600 mensen per dag (ja, dat leest u goed)! Ook in Japan komt Karõshregelmatig voor. Dood door overwerk wordt dan vooral gediagnosticeerd wanneer mensen plots sterven aan hartaanvallen en dergelijke.

In collectivistische culturen als Japan en China is het meer gangbaar je onvoorwaardelijk in te zetten voor je werkgever en vele overuren te kloppen zonder er zelfs voor betaald te worden. In dat opzicht hebben we het in België nog gemakkelijk: de wetgeving ondersteunt de werknemer daar in zodat Work-Life Balance ook wetmatig wordt bewaard. Toch is dit geen evidentie in alle bedrijven. Als eerste het kantoor verlaten om stipt 17 uur wordt soms nog met argusogen bekeken.
Sommigen schieten dan in een verdedigingskramp; “Ik ben door want ik moet de kinderen aan de voetbal ophalen!” Maar hoeven we ons wel zo te verantwoorden? Een werkdag van 9 tot 17 uur is toch gewoon een werkdag van 9 tot 17 uur? Hoe doe je dat eigenlijk, zo zonder schaamte van je werk vertrekken?

Hamza Kahn bij 99U geeft ons vier zaken om rekening mee te houden:

1. Energie: hoeveel energie heb je nog op het einde van de dag? Als je er al knikkebollend zit, als je ogen uitdrogen en je zitvlak pijn begint te doen, kan je met een gerust hart zeggen:
“Het is tijd om naar huis te gaan.”

2. Tijd: Als de klok 17 uur slaagt, zit je werkdag er op. Zeker in rustige periodes wanneer je to do-lijstjes geen ellenlange pagina’s in beslag nemen, ga je gewoon op tijd naar huis.

3. Resultaat: Zitten je dagelijkse taken er op? Heb je al het werk gedaan gekregen dat je aan het begin van de dag af wou hebben? En vooral, lever je nog degelijke dingen af als je om 16u30 nog met iets nieuws begint? In dit opzicht is het handig to do-lijstjes te maken met een ruwe tijdschatting.

4. Gevoel: heb je het gevoel je dag rond te hebben? Denk je nog iets degelijks te kunnen afleveren als je nog even blijft doorwerken?

Op deze manier kunnen we op een heldere en terechte manier onze dag invullen en ook durven zeggen wanneer er een einde aan dient te komen. Alleen zo kunnen we vermijden dat karoshi of guolaosi binnenkort wordt opgenomen in het Groene Boekje.

 

Contacteer ons