November 5, 2014 pieter verhaert

Carrière, kinderen én een huis, moet dat? Socioloog pleit voor rustiger leven voor twintigers

Het leven van jonge twintigers en dertigers neemt de vorm aan van een helse ratrace. “Kan het niet allemaal wat rustiger”, vraagt Ignace Glorieux zich af. ©PHOTO NEWS

 

Het leven van onze twintigers en jonge dertigers is zwaar, misschien wel te zwaar, zo meent Ignace Glorieux professor Sociologie en expert tijdbesteding aan de VUB. “In tien jaar tijd moet plots alles gebeuren: kinderen maken, een huis kopen en carrière maken. We zouden die dingen beter wat spreiden”, zo zei hij vandaag in De Bende van Annemie op Radio 1.

Volgens Glorieux is het leven van jonge dertigers vandaag een ratrace van jewelste. Om het leven wat aangenamer en vooral relaxter te laten verlopen, moeten we onze grote levensgebeurtenissen wat beter spreiden. Hiervoor is een verandering in ons onderwijs- en arbeidssysteem nodig. Ook een wijziging in onze huidige Vlaamse mentaliteit lijkt noodzakelijk.

Te strakke levensloop

Carrière maken op je veertigste, het zou moeten kunnen, want ook dan hebben we gemiddeld nog zo’n dertig jaar te gaan op de arbeidsmarkt.

Een eerste zaak waar we dringend van moeten afstappen, is dat een leven altijd uitgebouwd moet worden aan de hand van eenzelfde vast stramien. “Akkoord een mens moet werk zoeken, kinderen kopen en een woonplaats uitbouwen, maar dat hoeft toch niet noodzakelijk altijd in dezelfde volgorde.”

Het grootste probleem daarbij ligt volgens Glorieux in ons onderwijssysteem. Beter dan studeren tot je pakweg tweeëntwintigste om je vervolgens voluit op de arbeidsmarkt te gooien, zouden we volgens Glorieux inzetten op permanente bijscholing.

“Ook op je 35e of 40e zou je nog de kans moeten krijgen je te heroriënteren op de arbeidsmarkt als je dat wil, maar door de manier waarop ons systeem in elkaar zit, is dat nu niet mogelijk.” Een nieuwe manier van financiële ondersteuning voor mensen die zich willen bijscholen, bijvoorbeeld door het toekennen van beurzen, lijkt dan ook noodzakelijk.

Daarom vindt Glorieux het voorstel tot de afschaffing van het anciënniteitprincipe van de regering Michel ook geen slecht idee. “We zouden het meest moeten verdienen, wanneer we dat nodig hebben: als we jong zijn dus. Bovendien kan een afschaffing van de verloning naar anciënniteit ervoor zorgen dat ook mensen boven de veertig sneller durven kiezen voor een carrièreswitch.”

Huisje, tuintje, kindje?

Door geen geld aan huur te willen uitgeven, maar zo snel mogelijk te willen investeren in een eigen huis, zetten Vlamingen zichzelf vast.

Ook in de verhouding tussen kinderen en carrière zit vandaag iets scheef, zo meent Glorieux. “Steeds vaker zien we dat kinderen door ambities op carrièrevlak naar de achtergrond verschoven worden. Vrouwen die er dan toch voor kiezen prioriteit aan een gezin te geven, lopen daardoor vaak kansen mis op de arbeidsmarkt. Dat zou niet mogen.”

Om jongeren de kans te geven eerst te kiezen voor een gezin, en pas daarna voor het uitbouwen van een carrière, moeten de nodige financiële middelen vrijgemaakt worden. “Carrière maken op je veertigste moet mogelijk worden”, zo zegt Glorieux. “Zeker nu de pensioenleeftijd nog eens naar omhoog gaat.”

‘Baksteen in de maag’ zet Vlaming vast

Daarnaast moet er ook bij de jongeren zelf een mentaliteitswijziging komen. “Mensen moeten stoppen het stereotiepe huisje-tuintje-kindje-idee na te streven.”

Vooral de honkvastheid van de Vlaming, die collectief geboren werd met een baksteen in de maag, blijkt hier een probleem.  “Doordat mensen zo snel mogelijk willen stoppen met huren, om zelf te investeren in een huis, zetten ze zichzelf vast. Niet alleen financieel, maar ook ruimtelijk: naar de andere kant van het land verhuizen om er iets nieuws uit te bouwen is er dan niet meer bij.”

Risico’s durven nemen

We moeten het meest verdienen, wanneer we dat geld het hardst nodig hebben: wanneer we jong zijn dus.

Om het leven minder gedwongen te maken en minder de vorm van een ‘ratrace’ te doen aannemen, moeten we het vooropgestelde patroon dus durven loslaten.

In samenlevingen waarin mensen meer risico’s durven nemen, en zich minder star vasthouden aan vooropgestelde doelen, verloopt het leven veel relaxter. “Denk bijvoorbeeld aan Australië: het is daar veel makkelijker om je huis te verkopen, een nieuwe zaak op te starten, of een carrièreswitch maken. Daarom zijn mensen er volgens mij ook gelukkiger.”

Bron: De Morgen, 03/11/14

Leave a Reply

Contacteer ons