De conferentie door de ogen van Tiffany, stagiaire bij VOV

Sinds september draai ik mee met de VOV-ploeg en wat een dolle rit is het al geweest! De pitstops zijn pure fun en Levensloopbaan was een droom om van zo dichtbij te mogen meemaken.

Om met mijn creativiteit een blijf te weten, heb ik mijn camera meegenomen naar de conferentie op 20 november. Eens benieuwd naar hoe een stagiaire Levensloopbaan heeft meegemaakt? Dit filmpje laat je de conferentie zien door mijn ogen!

Ballenbadweek juli 2014, de beelden

Naar aanleiding van Levensloopbaan en in lijn van wat VOV met deze conferentie wilde bereiken, organiseerde enkele enthousiaste VOV-leden een ballenbadweek in de eerste week van juli 2014.  Koen Joly, Caroline Noël en  Stephan Marchant maakten er een inspirerende tocht van door Vlaanderen, met het ballenbad op de aanhangwagen.

Roel Spaenhoven was erbij met zijn camera en maakte enkele mooie filmpjes die je hier terugvindt. De beelden geven je een verrassende kijk op hoe een variëteit van voorbijgangers over hun Levensloopbaan denkt. Veel kijkplezier!

De ballenbadinterviews in Brussel

De ballenbadinterviews in Herselt

TED Talk Levensloopbaan: Sofie Noiron, omgaan met extreme verandering

Bij de geboorte van haar derde kind sloeg de blijdschap van Sofie Noiron (30) om haar kindje Viktor om in diepe ellende. Ze raakte besmet met de vleesetende bacterie en uiteindelijk moesten twee onderbenen en drie vingers geamputeerd worden. Sindsdien heeft ze een hele weg afgelegd in een verhaal met revalidatie en protheses. Hoewel ze invalide verklaard is, heeft Sofie er voor gekozen aan de slag te blijven bij haar werkgever bij KBC. Sterker nog, toen ze tijdens een interne presentatie haar CEO tegen het publiek hoorde zeggen dat zijn deur spreekwoordelijk altijd open stond voor suggesties van zijn werknemers, is zij de dag nadien effectief naar hem toegestapt met een projectidee. Tot haar verbazing ging KBC dan ook nog eens mee in haar verhaal en heeft ze ruimte en budget gekregen om haar visie waar te maken rond bedrijfscultuur.

Verandering kan moeilijk zijn, stress veroorzaken, weerstand oproepen. En hoe groter de verandering waar je voorstaat, hoe moeilijker het lijkt om die berg te overwinnen…  Sofie vertelt haar eigen verhaal. Een aangrijpend en inspirerend verhaal over hoe moed, doorzettingsvermogen en de kracht van positief denken een tragedie kunnen laten omslaan in iets positiefs.

Op de conferentie op 20 november gaf Sofie Noiron een felgesmaakte TED Talk over hoe zij omgegaan is met die grote uitdagingen en veranderingen in haar leven. De beelden van deze knappe presentatie vind je hier:

De tekening die Axelle van Visual Harvesting maakte van de TED Talk van Sofie:

Visual Harvesting

Conferentie Levensloopbaan – Dialoog Eigen Levenscontext

Op de conferentie werden 4 dialogen gemodereerd door Greet Op De Beeck, telkens binnen een ander thema en telkens met 3 nieuwe panelleden. De opnames van de dialoog rond het thema “eigen levenscontext” kan je hier bekijken. De panelleden: Mohamed Ridouani (Stad Leuven), Anita Steegmans (Acerta) en Dirk De Boe (Creashock)

Visual Harvesting maakte een visuele samenvatting van het dialoog rond Eigen Levenscontext; met sprekers Mohamed Ridouani vanuit beleid, Anita Steegmans vanuit organisatie en Dirk de Boe vanuit individu. 

Visual Harvesting - Eigen Levenscontext

Waarom beginnende ondernemers falen in Work-Life Balance

BurnOutDeze vier zaken maken dat het moeilijk is voor beginnende ondernemers om het evenwicht tussen werk en privé te bewaren.

1. Geen rekening houden met de persoonlijke noden en leefsfeer van je werknemers

2. Niet tijdig genoeg inspelen op symptomen van burnout

3. Verantwoordelijk blijven bouwen op je werknemers

4. Negeren van mentale ziektes en stress

Lees het volledige artikel, geschreven door Heather R. Huhman op Entrepreneur.com, hier.

 

Co-creatieve doe-sessies op 20 november

Op onze Levensloopbaan conferentie op 20 november kan je niet alleen leervoer komen halen tijdens de inspirerende key notes en de diepgaande dialoog op het podium, maar voor wie wil kan je na de koffiepauze ook zelf co-creatief aan de slag gaan rond Levensloopbaan om praktische inzichten uit te werken waarmee je aan de slag kan om je eigen levensloopbaan en die van collega’s en vrienden vooruit te helpen. Geen zware theorieën, maar praktische inzichten die door de deelnemers gedeeld worden om te komen tot concrete tools.

Wat mag je concreet verwachten?
We creëren ruimte om in dialoog te gaan met elkaar.
Hierbij maken we gebruik van heel wat interactieve methodieken.
De bedoeling is om samen te leren en te groeien.
Hierbij bepaal je zelf de focus binnen verschillende domeinen:
– eigen levensloopbaan vs levensloopbanen binnen je bedrijf
– komen tot inzichten vs tools leren kennen om aan de slag te gaan
– uitwisselen van ervaringen en verhalen vs nieuwe ervaringen opdoen
Jouw leervraag staat centraal.
We gaan echt co-creatief aan de slag met wat de deelnemers bezighoudt.
Op het einde van een sessie heb je inspiratie, inzichten, tools, … om verder aan de slag te gaan met je eigen levensloopbaan en die van anderen.

Gedaan met overuren! Ga schaamtevrij naar huis op een degelijk uur.

Hamza Kahn beschreef voor 99U vier manieren om op tijd naar huis te gaan van je werk en vooral, waarom je je daar niet voor hoeft te schamen. 

In China en Japan bestaat het al: een woord voor “Dood door overwerk”.
Guolaosi is in China een echt probleem; het treft naar schatting 1600 mensen per dag (ja, dat leest u goed)! Ook in Japan komt Karõshregelmatig voor. Dood door overwerk wordt dan vooral gediagnosticeerd wanneer mensen plots sterven aan hartaanvallen en dergelijke.

In collectivistische culturen als Japan en China is het meer gangbaar je onvoorwaardelijk in te zetten voor je werkgever en vele overuren te kloppen zonder er zelfs voor betaald te worden. In dat opzicht hebben we het in België nog gemakkelijk: de wetgeving ondersteunt de werknemer daar in zodat Work-Life Balance ook wetmatig wordt bewaard. Toch is dit geen evidentie in alle bedrijven. Als eerste het kantoor verlaten om stipt 17 uur wordt soms nog met argusogen bekeken.
Sommigen schieten dan in een verdedigingskramp; “Ik ben door want ik moet de kinderen aan de voetbal ophalen!” Maar hoeven we ons wel zo te verantwoorden? Een werkdag van 9 tot 17 uur is toch gewoon een werkdag van 9 tot 17 uur? Hoe doe je dat eigenlijk, zo zonder schaamte van je werk vertrekken?

Hamza Kahn bij 99U geeft ons vier zaken om rekening mee te houden:

1. Energie: hoeveel energie heb je nog op het einde van de dag? Als je er al knikkebollend zit, als je ogen uitdrogen en je zitvlak pijn begint te doen, kan je met een gerust hart zeggen:
“Het is tijd om naar huis te gaan.”

2. Tijd: Als de klok 17 uur slaagt, zit je werkdag er op. Zeker in rustige periodes wanneer je to do-lijstjes geen ellenlange pagina’s in beslag nemen, ga je gewoon op tijd naar huis.

3. Resultaat: Zitten je dagelijkse taken er op? Heb je al het werk gedaan gekregen dat je aan het begin van de dag af wou hebben? En vooral, lever je nog degelijke dingen af als je om 16u30 nog met iets nieuws begint? In dit opzicht is het handig to do-lijstjes te maken met een ruwe tijdschatting.

4. Gevoel: heb je het gevoel je dag rond te hebben? Denk je nog iets degelijks te kunnen afleveren als je nog even blijft doorwerken?

Op deze manier kunnen we op een heldere en terechte manier onze dag invullen en ook durven zeggen wanneer er een einde aan dient te komen. Alleen zo kunnen we vermijden dat karoshi of guolaosi binnenkort wordt opgenomen in het Groene Boekje.

 

Carrière, kinderen én een huis, moet dat? Socioloog pleit voor rustiger leven voor twintigers

Het leven van jonge twintigers en dertigers neemt de vorm aan van een helse ratrace. “Kan het niet allemaal wat rustiger”, vraagt Ignace Glorieux zich af. ©PHOTO NEWS

 

Het leven van onze twintigers en jonge dertigers is zwaar, misschien wel te zwaar, zo meent Ignace Glorieux professor Sociologie en expert tijdbesteding aan de VUB. “In tien jaar tijd moet plots alles gebeuren: kinderen maken, een huis kopen en carrière maken. We zouden die dingen beter wat spreiden”, zo zei hij vandaag in De Bende van Annemie op Radio 1.

Volgens Glorieux is het leven van jonge dertigers vandaag een ratrace van jewelste. Om het leven wat aangenamer en vooral relaxter te laten verlopen, moeten we onze grote levensgebeurtenissen wat beter spreiden. Hiervoor is een verandering in ons onderwijs- en arbeidssysteem nodig. Ook een wijziging in onze huidige Vlaamse mentaliteit lijkt noodzakelijk.

Te strakke levensloop

Carrière maken op je veertigste, het zou moeten kunnen, want ook dan hebben we gemiddeld nog zo’n dertig jaar te gaan op de arbeidsmarkt.

Een eerste zaak waar we dringend van moeten afstappen, is dat een leven altijd uitgebouwd moet worden aan de hand van eenzelfde vast stramien. “Akkoord een mens moet werk zoeken, kinderen kopen en een woonplaats uitbouwen, maar dat hoeft toch niet noodzakelijk altijd in dezelfde volgorde.”

Het grootste probleem daarbij ligt volgens Glorieux in ons onderwijssysteem. Beter dan studeren tot je pakweg tweeëntwintigste om je vervolgens voluit op de arbeidsmarkt te gooien, zouden we volgens Glorieux inzetten op permanente bijscholing.

“Ook op je 35e of 40e zou je nog de kans moeten krijgen je te heroriënteren op de arbeidsmarkt als je dat wil, maar door de manier waarop ons systeem in elkaar zit, is dat nu niet mogelijk.” Een nieuwe manier van financiële ondersteuning voor mensen die zich willen bijscholen, bijvoorbeeld door het toekennen van beurzen, lijkt dan ook noodzakelijk.

Daarom vindt Glorieux het voorstel tot de afschaffing van het anciënniteitprincipe van de regering Michel ook geen slecht idee. “We zouden het meest moeten verdienen, wanneer we dat nodig hebben: als we jong zijn dus. Bovendien kan een afschaffing van de verloning naar anciënniteit ervoor zorgen dat ook mensen boven de veertig sneller durven kiezen voor een carrièreswitch.”

Huisje, tuintje, kindje?

Door geen geld aan huur te willen uitgeven, maar zo snel mogelijk te willen investeren in een eigen huis, zetten Vlamingen zichzelf vast.

Ook in de verhouding tussen kinderen en carrière zit vandaag iets scheef, zo meent Glorieux. “Steeds vaker zien we dat kinderen door ambities op carrièrevlak naar de achtergrond verschoven worden. Vrouwen die er dan toch voor kiezen prioriteit aan een gezin te geven, lopen daardoor vaak kansen mis op de arbeidsmarkt. Dat zou niet mogen.”

Om jongeren de kans te geven eerst te kiezen voor een gezin, en pas daarna voor het uitbouwen van een carrière, moeten de nodige financiële middelen vrijgemaakt worden. “Carrière maken op je veertigste moet mogelijk worden”, zo zegt Glorieux. “Zeker nu de pensioenleeftijd nog eens naar omhoog gaat.”

‘Baksteen in de maag’ zet Vlaming vast

Daarnaast moet er ook bij de jongeren zelf een mentaliteitswijziging komen. “Mensen moeten stoppen het stereotiepe huisje-tuintje-kindje-idee na te streven.”

Vooral de honkvastheid van de Vlaming, die collectief geboren werd met een baksteen in de maag, blijkt hier een probleem.  “Doordat mensen zo snel mogelijk willen stoppen met huren, om zelf te investeren in een huis, zetten ze zichzelf vast. Niet alleen financieel, maar ook ruimtelijk: naar de andere kant van het land verhuizen om er iets nieuws uit te bouwen is er dan niet meer bij.”

Risico’s durven nemen

We moeten het meest verdienen, wanneer we dat geld het hardst nodig hebben: wanneer we jong zijn dus.

Om het leven minder gedwongen te maken en minder de vorm van een ‘ratrace’ te doen aannemen, moeten we het vooropgestelde patroon dus durven loslaten.

In samenlevingen waarin mensen meer risico’s durven nemen, en zich minder star vasthouden aan vooropgestelde doelen, verloopt het leven veel relaxter. “Denk bijvoorbeeld aan Australië: het is daar veel makkelijker om je huis te verkopen, een nieuwe zaak op te starten, of een carrièreswitch maken. Daarom zijn mensen er volgens mij ook gelukkiger.”

Bron: De Morgen, 03/11/14

Contacteer ons