Work-Life Balance: voor iedereen wat wils

Vivian Giang schreef voor FastCompany een artikel rond de verschillende definities van Work-Life Balance. Het evenwicht tussen werk en privé is namelijk voor iedereen anders. In haar artikel laat ze 9 verschillende bedrijfsleiders aan het woord.

1. Know what feeds your energy – Jacki Zehner, CEO of Women Moving Millions

Zehner is een echte workaholic en vindt het moeilijk om de werk-knop af te zetten. Om zich toch evenwichtig te voelen, betrekt ze haar gezin in alle belangrijke keuzes die ze voor haar werk moet maken. Zehner bekijkt dan ook elke beslissing als simpel: geeft het haar energie? Dan gaat ze er voor. Zo niet, laat ze het liggen.

2. Talk openly about your struggles – Ari Horie, founder and CEO of Women’s Startup Lab

Horie pleit voor Work-Life Design in plaats van Balance: Design geeft namelijk veel meer mogelijkheden en nuance. Voor Horie is het vooral belangrijk om over je evenwicht of onevenwicht te praten. Veel vrouwen schamen zich als ze het moeilijk vinden hun carrière en gezin te combineren, terwijl er open over communiceren vaak veel hindernissen kan oplossen. Bovendien is het oké om geen Superman te zijn, al vergeten velen dat.

3. Remember that life is a marathon – Natalie Madeira Cofield, CEO of Greater Austin Black Chamber of Commerce and the founder of Walker’s Legacy

Cofield weet als geen ander dat succes niet zomaar gebeurt. Het is een lange weg waar je veel obstakels moet zien te overwinnen. Omdat succesverhalen vaak eenzijdig in de (social) media worden belicht, leest Cofield biografieën van haar helden. Op deze manier wordt ze er aan herinnerd dat succes voor iedereen een lijdensweg is, maar dat enkel de doorzetters aan de top komen.

4. Think more and work less – Brian Halligan, co-founder and CEO of HubSpot

De beste productiviteit komt uit goede rust en tijd om te denken. Rust hoeft niet altijd spontaan te komen, je mag er gerust tijd voor maken in je agenda. Op deze manier zal je innovatiever uit de hoek kunnen komen.

5. Don’t require unnatural things from people – Chris Golec, founder of Demandbase

Erkennen dat iedereen anders is, andere behoeftes heeft en dus ook een ander evenwicht zal nastreven is een eerste stap naar tevredenheid met je eigen situatie. Je hoeft je niet te spiegelen aan anderen. De basis voor zulke tevredenheid is respect voor en vertrouwen in elkaar.

6. Get more sleep – Amy Erret, cofounder of Madison Reed

Volgens Erret bestaat er niet zo iets als Work-Life Balance voor ondernemers. Als je echt gepassioneerd bent door je werk, neem je dat altijd mee naar huis. Dat lijkt extreem, maar dat is een keuze die door sommige mensen gemaakt wordt en waar je respect voor moet hebben.

7. Schedule in some fun – Monif Clarke, CEO of Monif C. Plus Sizes

Op maandag staat steevast een herinnering in Clarkes agenda om wat plezier in te plannen. In haar weekoverzicht zet ze dan wat tijd voor haarzelf, voor haar partner, voor haar vrienden en familie. De tijd die ze dan in zichzelf investeert, kan ze daarna des te meer investeren in haar werk.

8. Realize that you can’t do it all – Nick Taranto, cofounder of plated.com

We kunnen nu eenmaal niet alles hebben. Soms zal je dingen moeten opofferen. Als je bewust voor enkele zaken kiest, zal je veel meer focus aan de dag kunnen leggen.

9. Follow your passion – Jeremy Wickremer, founder of Transformational Media Summit

Het perfecte Work-Life Balance scenario is volgens Wickremer de job doen die je graag doet samen met mensen die je graag hebt, tijdens uren waar je zelf tevreden mee bent. Om dit te bewerkstelligen, moet je 3 dingen in vraag stellen:
1) Je waarden en waar je naartoe wil in je leven.
2) Keuzes die je in die richting nemen.
3) Hoe je werk het algemene welzijn en dat van anderen beïnvloedt.
Wickremer zegt dat Work-Life Balance gewoon wil zeggen dat je je gezond en tevreden voelt.

Investeren in de toekomst

Reeds op 18 september kon je het lezen: een jaar studeren zou binnenkort 1100€ kosten. Een verhoging van 480€ in vergelijking met wat een jaar studeren nu kost. De onderwijsinstellingen moeten namelijk besparen en de regering kijkt daarbij naar het beheer van gebouwen, basisonderzoek en helaas ook het onderwijs. Nu blijkt, bijna een maand later, het bedrag lager uit te vallen dan initieel gevreesd. 890€ zullen studenten binnenkort moeten ophoesten om een jaar aan hun favoriete alma mater te studeren. Toch zijn er ook nu protesten te horen: het bedrag is nog steeds te hoog en zal zo jongeren uit minder gegoede milieus minder kansen bieden. 890€ komt daarenboven niet tegemoet aan de besparingsmaatregelen opgelegd aan de universiteiten en hogescholen. Scholen zullen dus ook op studentenvoorzieningen moeten inleveren. Dat betekent dat hogere studies aanvatten niet alleen 43% meer kost dan het jaar daarvoor, je zal vanaf 2015 ook meer moeten betalen in studentenrestaurants, bij de studentendokter en –psycholoog en bovendien nog voor de door onderwijsinstellingen gesubsidieerde koten.

commons.wikimedia.org

commons.wikimedia.org

Wil dat zeggen dat onze regering niet meer in jeugd wil investeren? En nemen ze geen werkkansen weg door ouderen langer aan het werk te houden? Het tegendeel is waar. Zoals Bart De Wever al aanhaalde: in landen waar men tot 67 jaar werkt, zijn zowel de jongeren als de ouderen het meest actief. Een uitspraak die werd gecheckt door de Fact Checkers van De Redactie. Zoals je al in ons artikel Levensloopbaan over de grenzen heen kon lezen, hinkt België achterop in de jeugdwerkloosheid: we doen het zelfs slechter dan het Europese gemiddelde. Landen waar het aantal werkloze jongeren significant onder dat gemiddelde ligt, zijn ook de landen waar ouderen gemiddeld langer aan het werk blijven. Freddy Heylen, hoogleraar UGent, vertelde aan de Fact Checkers dat wanneer ouderen langer aan de slag blijven, er minder pensioenen uitbetaald dienen te worden en dat de overheid zo over meer budget beschikt. Daardoor kunnen de lasten op arbeid naar omlaag, wat voor meer werkgelegenheid zorgt voor ouderen en jongeren incluis. Enige kanttekening daarbij: dit effect voltrekt zich pas op lange termijn.

Op korte termijn zouden we dan kunnen inspelen op studiekeuze. Indien jongeren voor knelpuntberoepen zouden kiezen, zouden ze bijvoorbeeld minder lang in de werkloosheid steken. Veto, het studentenblad uit Leuven, bezocht hiervoor Fons Leroy van VDAB en Harald Smeets van LVSV. De vraag die Veto hen voorschotelde was: moet je studeren uit interesse of uit economische overwegingen? Fons Leroy kwam naar voren met een erg genuanceerde mening. Vrije studiekeuze moet zeker behouden blijven, maar dat wil zeggen dat ieder moet kiezen op basis van alle beschikbare informatie. Leroy haalde aan dat veel jongeren aan een opleiding beginnen, zonder te beseffen hoe zwaar werkloosheid hen zou vallen nadien. Indien ze zich beter zouden informeren naar de arbeidsmarkt en naar beschikbare jobkansen, zouden jongeren allicht eerder een bewuste keuze maken. Leroy ziet VDAB dan ook uitermate geschikt om hier aan tegemoet te komen.

Voor Harald Smeets, voorzitter LVSV, daarentegen, was de keuze wel snel gemaakt. “Economisch nutteloze” richtingen vindt hij een overbodige term. Studies begin je steeds uit interesse, als jonge snaak heb je immers niet veel ervaring om je op te baseren. Bovendien moet je je 3 tot 5 jaar of zelfs langer kunnen weren tegen blokwerk en dat gaat nu eenmaal niet als de materie je niet boeit. Smeets haalde ook aan dat elke student anders is. Ondernemers, bijvoorbeeld, bestaan uit verschillende allooien en hun academische achtergrond, al dan niet ‘economisch nuttig’, zou net een meerwaarde kunnen betekenen die hen onderscheidt van andere ondernemers.

Doen wat je graag doet, het is een mooie filosofie die bovendien centraal staat binnen Levensloopbaan. Matthias Verbergt stond De Morgen te woorden over Generatie Nu, de Millennials zoals ze ook wel eens genoemd worden. Er zijn meer kansen dat ooit te voren om de sociale ladder op te klimmen en volgens Verbergt is dat een goede zaak: mensen aan de top hebben het vaak aan hun eigen succes te danken. Toch is er ook een schaduwzijde: wat met de mensen die onderaan bengelen? Hebben zij het louter aan zichzelf te wijten?

Wat denk jij? Is vrije studiekeuze nog steeds aan de orde in onze door crisis geregeerde maatschappij? Mogen we zomaar eenzijdig het inschrijvingsgeld verhogen of moeten we beginnen denken aan een gedifferentieerd tarief? En wat met de jongeren die snel werk vinden met hun diploma? Wordt er voldoende rekening gehouden met hun noden?

Studeren in België versus Turkije

De Morgen duikt in de wereld van de Millennial, en vraagt aan twintigers hoe zij leven, werken, dromen en vrijen. Tien stemmen van Generatie Nu vertellen wat het betekent om nu een twintiger te zijn. Vandaag: Hatice Genc (26).

Hatice Genc vertelt in De Morgen over wat haar opleiding voor haar betekent. Haar uiteindelijke doel is om diplomaat te worden, als dat niet lukt settelt ze wel voor advocaat. Grote dromen misschien, maar vooral een teken van motivatie en doorzetting. Met een vleugje koppigheid. Hatice haar roots liggen in Turkije. Haar grootvader een mijnwerker, haar moeder jong getrouwd. Toch hebben haar ouders Hatice altijd gesteund in het onderwijs, waardoor ze zich steeds heeft ingezet. Zelfs toen haar leerkracht vond dat ze maar beter naar beroepsonderwijs kon overschakelen. Die keuze heeft haar blijven achtervolgen want vele richtingen uit het hoger onderwijs waren zo uitgesloten. Uiteindelijk besloot Hatice om recht te gaan studeren en toen ze de smaak van het blokken eindelijk te pakken kreeg, kon ze niet meer stoppen. Dat heet dan het zalm-effect: steeds opklimmen en via schakelprogramma’s belanden in een universitaire master.

Daar komt ze niet zo maar. Haar omgeving was eerst niet pro verder studeren. Haar voorbeelden waren vooral buurmeisjes die kapster werden. Zelf heeft ze even in een restaurant gewerkt. Ze weet wat hard werken is. Toch vind Hatice dat je zo lang moet studeren als je kan. Hierdoor wijkt ze een beetje af van de norm in haar vaderland. Op je 26e afstuderen en dan eerst carrière maken voor je zelfs denkt aan trouwen en kindjes kopen, is daar not done. Daarom betekent dat nog niet dat je dat niet wil, misschien maak je zo zelfs die keuze op een meer bewuste manier. En dat is op en top levensloopbaan!

Lees het volledige verhaal van Hatice in De Morgen. Meer informatie over Generatie Nu vind je hier.

Junk Food Motivation

Junk Food. Het is o zo lekker maar o zo ongezond. Toch zondigt iedereen er wel eens aan. Zo is het ook met de alledaagse vormen van dreiging of chantage. Het voelt misschien even goed om een machtspositie te hebben, maar nadien besef je dat dit niet de manier van communiceren is. Eerlijkheid, openheid en transparantie, daar kan je pas op bouwen.

Berrett-Koehler Publishers

Berrett-Koehler Publishers

Volgens Susan Fowler kan je niet intrinsiek en extrinsiek gemotiveerd zijn op hetzelfde moment. Mensen reageren altijd vanuit een bepaalde motivatie en het is belangrijk als leidinggevende om de onderliggende reden te snappen. Misschien kom jij wel om een heel andere reden werken dan je collega of ondergeschikte. Dat is belangrijk om te weten, want als leidinggevende zul je je medemensen dan ook anders moeten motiveren.

Fowler hanteert hiervoor het ARC-model; Autonomy, Relatedness en Competence.
Autonomie betekent dat de keuzes die we maken, ook effectief onze keuzes zijn en dat we er niet toe geleid zijn door andere mensen. Als leidinggevende is het al snel verleidelijk om kostbare tijd als hefboom te gebruiken om mensen naar je hand te zetten, maar dit ondermijnt autonomie.
Relatedness of betrokkenheid duidt op de behoefte om relationele banden te hebben op het werk. Je wil graag geaccepteerd worden in de groep, niet omdat je het in the long run iets opbrengt, maar gewoon omdat het fijn is erbij te horen. Tot slot wil je je ook competent voelen in wat je doet. Je taken onder de knie krijgen en vaardig zijn in je werk is belangrijk om niet uitgeblust te geraken.

Motivatie speelt in op deze ARC; het gaat er om wat mensen van binnen nodig hebben en niet om de output die jij wil bereiken. Leiders worden dus pas leiders als ze een zicht hebben op wat er speelt bij de mensen. Waarom komen zij werken, wat vinden zij belangrijk?

Junk food, het is snel, gemakkelijk en het gaat er goed in. Maar je bent het ook snel weer vergeten en bovendien zijn de lange termijneffecten van junk food veel erger. Gezonde voeding duurt dan misschien wel wat langer, maar je zal merken dat je op de lange termijn je veel beter zal voelen en ook beter zal presteren! Dat is waar motivatie om draait: er de tijd voor nemen zodat je tot betere productiviteit in staat bent.

Je leest het volledige artikel met Susan Fowler hier.

Bewaakt of vervaagt technologie de grens tussen werk en privé?

Arnoud Bacros vertelt in Knack over het belang maar ook het gevaar van communicatieve technologieën.

Twitter_logo_blueSnel een mailtje sturen, facebook checken, even tweeten, … We worden overdonderd door social media en pretenderen zo efficiënt te multitasken. Maar is dat wel zo? Arnoud Bacros daagt ICT uit in Knack. Work-Life balance vinden we allemaal steeds belangrijker en toch nemen we ons werk meer en meer mee naar huis. Onze slimme telefoons zorgen ervoor dat we immer bereikbaar blijven. Hierdoor wordt de grens tussen werk en privé steeds vager. In hoeverre zijn we ooit echt op vakantie? Brengen pauzes tegenwoordig echt nog rust?

Een stijging in chronische vermoeidheid mag ons dan ook niet meer verwonderen. Eén op drie Belgen klagen over psychische problemen. Insomnia, neerslachtig gevoel en spanning blijken de grootste boosdoeners. Bereikbaar zijn en vooral, het heel druk hebben, lijkt tegenwoordig hip te zijn. Je aanwezigheid op de social media is dan wel fijn om te netwerken, maar heb je wel eens nagedacht over wat jij er persoonlijk uithaalt? Wat is het nut ervan voor jouw welzijn? Word je er daadwerkelijk gelukkiger van?

Social Media zijn niet voor niets hip in de workshopwereld. Iedereen kan tegenwoordig wel met een gsm omgaan, maar er wordt onvoldoende nagedacht over waar we de grenzen leggen. Waar leg jij de grens? Heb jij ooit bewust een technologiepauze ingelast? Denk jij dat burnout en chronische vermoeidheid ten dele veroorzaakt wordt door het continue bereikbaar zijn?

Lees het volledige artikel hier.

Contacteer ons